'God bless our homeland Ghaaaaana
and make our nation great and strong'

Dit is het lied dat we elke morgen horen voor we aan onze werkdag beginnen.
Werkdagen waarop je nooit weet wat die dag zal brengen.
We hebben jullie lang geleden als eens verteld dat we een klaslokaal mochten schilderen.
Inderdaad ja.... de muren hebben we een kleurtje mogen geven. De tekeningen erop schilderen, mogen we ineens niet meer. Eerst mochten we ze nog tekenen en dan zou de schilder ze wel inkleuren, maar ook dit is ondertussen veranderd. We moeten nu tekenen op grote kartonnen en die zullen ze dan tegen de muur hangen.
We wachten al een week op deze tekenblaren... Benieuwd wanneer ze ook echt aanwzig zullen zijn. We hopen dat dit volgende week toch wel het geval zal zijn, want de toetsen en examens gaan NORMAALGEZIEN beginnen. Dan hebben we dus alle tijd om onze tekenkunsten eens boven te halen.

Omdat we vorige week dus niet konden schilderen, zoals we wel netjes gepland hadden (Doe dat nooit in Ghana!! Dat zouden we toch al wel geleerd moeten hebben ondertussen) zijn we vaak op tijd naar huis gegaan. Wat voor een aantal nieuwe belevenissen thuis zorgde.
Zo hadden we bijvoorbeeld wat extra tijd om met Ayeye te spelen.
Het kleine broertje gezellig op de schoot pakken.... dat doet Kaat geen tweede keer meer.
Dat kereltje had zo'n volle pamper, dat het er blijkbaar gewoon naast kwam gelopen.
Logisch gevolg --> een natte broek. Die van Kaat dan.
We hebben ook een nieuwe lunchgewoonte aangekweekt. Een lekker sapje en enkele sneetjes brood met een eitje. Mmmm..
Alleen is het soms nogal moeilijk om aan die eieren te geraken.
We stopten onderweg naar huis even in onze vaste stek voor wat drinken en twee eitjes.
We haalden ons beste Engels boven 'Twe eggs please' en kregen boenk als antwoord 'They' are finished' Beiden zeiden we doodnormaal 'Oké' terwijl we met grote ogen stonden te kijken naar een karton met nog 5 eieren op.
Dan maar in het winkeltje daarnaast proberen. Daar hadden we net iets meer geluk.

Nu we het toch over eieren hebben... we hebben in Cape Coast gezien hoe een taxichauffeur MET PASEN een kip overreed. Blijkbaar zijn die beestjes dat hier gewoon, want ze wandelde rustig verder terwijl de pluimen in het rond vlogen.
We hebben nog gezocht of we haar chocolade eitje ergens konden vinden.. maar helaas.
Dan zijn we maar op zoek gegaan naar krokodillen. Minstens even spannend!
En ja hoor, we hebben er gevonden. Net zoals we een gekke Hollander hebben gevonden.
Deze is hier een hele tijd geleden voor 3 weekjes naartoe gekomen om even tot rust te komen. Ondertussen woont de mens hier al 6,5 jaar. Hij heeft samen met zijn vrouw een soort van dierentuin uit de grond gestampt. Zij vangen beestjes op die anders door jagers doodgeschoten zouden worden. Ze geven de jagers zelfs geld wanneer ze een diertje uit het regenwoud naar hen brengen in plaats van het dood te schieten.
Prachtig initiatief vonden we dat en we hebben met open mond naar hun verhalen geluisterd.

Met een iets minder open mond, maar met dubbel zo'n grote ogenhebben we geluisterd naar 2 Afrikanen die hun allernieuwste versiertruc op ons uitprobeerden.
We zaten rustig aan het strand waar 's avonds een optreden zou plaatsvinden. Komen er ineens twee Ghanezen bij ons aan tafel zitten die vragen hoe laat onze performance zal beginnen. He??!! Vervolgens vragen ze onze naam om dan te zeggen 'Ah ja, jullie zijn de dames die we zoeken' Toen we niet toehapte bij deze openingszin, probeerden ze maar wat anders.
'Hey, ik kan raden op welke dag, maand en jaar jullie geboren zijn. Geef me drie kansen.'
Ja hoor.. hij had het bijna juist. Dorien is geboren op maandag 17 oktober 1990 en Kaat op woensdag 6 mei 1986. Voor degenen onder onsdie geen verjaardagen kunnen onthouden... ze zaten er GRANDIOOS naast.
Gelukkig kwamen de andere vrijwilligers ons toen halen om een hapje met hen te gaan eten.

Ook die andere vrijwilligers maken wel eens wat mee. Toen we vrijdag met zen allen gingen zwemmen in het zwembad van de universiteit, werden Babette en Nina na een uurtje uit het water gehaald met als enige uitleg 'Jullie weten wel waarom!!' Ook hier werden weer grote ogen opgezet. Na10 minuutjes besloot de redder om toch wat meer uitleg te komen geven aan de verbaasde meisjes. 'Jullie zwemshortjes nemen teveel water op!'
Nu moet je weten.. de gemiddelde Ghanees zwemt met 1 zwemshort tot aan de knieen en 1 boxershort. Hoe kanzo'n kort shortje numeer water opslurpen?!

Dit weekend hebben we besloten om thuis te blijven en aan ons eindwerk te werken. We hadden geen zin om dit van 's morgens tot 's avonds te doen, dus hebben we gisteren op onze kamer maar een duoparty gehouden met de foute muziek van Kaat haar laptop.
Dit feestje was ook ter ere van Dorien haar haren die eindelijk nog eens gewassen konden worden. Ze heeft 's morgens haar vlechtjes van haar hoofd laten halen. Heeeeeel grappig :D
Kaat vond dat ze heel wat weg had van Jean Marie Pfaff, maar na een emmerdouche kon ze die vergelijking gelukkig niet meer maken.
Vandaag gaan we nog een bezoekje brengen aan de zoo. Misschien komen we daar wel een aantal Blegische koeien tegen. We zijn heel benieuwd naar welke dieren er in een Afrikaanse dierentuin te vinden zijn.
Net zoals jullie benieuwd zullenzijn naar ons volgende verhaal !!

Heel veel groetjes uit Ghana!
Dorien en Kaat