Gegroet België!

Het werd nog eens hoogtijd voor een nieuw blogbericht met al onze avonturen.

Wie in Ghana bij een Katholiek gastgezin verblijft, moet er duidelijk aan en ingeloven.
Vrijdagavond kwam onze gastvader met een foldertje aanzetten. Hij had het in elkaar geknutseld voor zijn kerkgemeenschap en wou het maar al te graag eens met ons overlopen.
1,5 uur heeft heeft gepreveld over een foldertje van een half A4-blad!
Toen we hem achteraf zeiden dat we toch niet zo gelovig waren, maar wel respecteren dat hij Jezus de controle over zijn leven heeft gegeven, (iets wat we van hem ook met ons leven moesten laten gebeuren) heeft hij het gelukkig opgegeven.
Praise the Lord!
Spijtig genoeg had God nog meer voor ons in petto dit weekend. Op zondag moesten we mee naar de kerk. Om 10u begon het spectakel en om 1u zijn we de kerk uitgezet door onze hostmama. Ze vond dat we er lang genoeg hadden gezeten en moesten maar iets met de andere vrijwilligers gaan doen.
Zo gezegd, zo gedaan. Ze propte ons in een taxi die naar 'The Golden Tulip' reed.
Een sjiek hotel waardoor we eventjes vergaten dat we in Ghana waren.
Normaal moest je 20 Cedis (=10 euro) betalen om te mogen zwemmen, maar omdat Dorien en ik geen bikini aanhadden om naar de kerk te gaan, mochten we gratis binnen.
Hierkonden we ook van onze eerste lekkere spaghetti genieten.

Aan de rand van het zwembad vergaten we dan wel even dat het Ghana was, maar je wordt hier maar al te vaak aan herinnerd dat je zeker niet in België bent!
Zo krijgt Kaat bijvoorbeeld elke avond een smsje van haar juf. Zie je het bij ons al gebeuren dat je stagementor stuurt: 'Hi, how was your day? I hope it was fine. God loves u and He will recieve u into Himself and where He will be, there you will be also. I love you all and I miss you all. Goodnight!'
Een ander voorbeeldje: Toen we rustig naar een trotro aan het wandelen waren, kwamen we onze buurman tegen. Hij kwam vertellen dat hij een geweldig idee had. 'Dorien, wanneer jij terug naar België gaat, neem je mijn dochter maar mee!'
Met een mopje dat ze niet in haar koffer zou passen, zijn we er gelukkig vanaf geraakt.

Op maandag hebben we onze eerste echte onweersstorm meegemaakt.
We dachten even dat het dak op ons hoofd zou landen, maar blijkbaar heeft ons Ghaneese huis toch stand gehouden. Ook dinsdag werden we weer op zo'n onweersbui getrakteerd.

Natuurlijk is het hier niet alleen kommer en kwel en lachen wesoms wel eens een deuk.
Zo blijven de gesprekken met onderdirecteur Bismark en de informaticaleerkracht hi-la-risch.
We hebben ook voor de eerste keer kennis gemaakt met de toiletten op school. We hebben ze zo lang mogelijk ontweken, maar vandaag kon Kaat echt niet meer ophouden.
Tot haar grote spijt... want een toilet in Ghana is blijkbaar een betonnen plaat met een gat.
Het was dus mikken geblazen en we hebben ons krom gelachen toen ook Dorien eens een kijkje kwam nemen hoe die toiletten eruit zagen en de geur nogal overweldigend vond. Bismark betrapte ons tijdens het maken van onze foto's en vond het gek dat ze zo'n wc's niet in België op school hebben.

Zo.. dit was een korte update van week 4.
We blijven jullie uiteraard op de hoogte houden en geniet nog van het koude weer in België!

Oververhitte groeten uit Ghana,
Dorien & Kaat!